Ακατάλληλο νερό πίνουν οι κάτοικοι πολλών περιοχών της χώρας!

Το πιο σημαντικό που ξεχωρίζει τη γη από τους άλλους πλανήτες του ηλιακού συστήματος είναι η αφθονία των επιφανειακών της νερών. Στο νερό εμείς οι ζωντανοί οργανισμοί οφείλουμε και την προέλευση και την ύπαρξή μας. Χωρίς το υδάτινο περιβάλλον, η Γη όχι μόνο θα είχε διαφορετική όψη, αλλά και εμείς ασφαλώς δεν θα υπήρχαμε για να τη μελετήσουμε.

Η αλματώδης πληθυσμιακή αύξηση, η εκβιομηχάνιση και η υπερκατανάλωση αποτέλεσαν τα βασικά αίτια της ρύπανσης του υδάτινου περιβάλλοντος, η οποία γεννήθηκε μαζί με την βιομηχανική επανάσταση και σήμερα είναι ένα από τα μεγάλα οικολογικά προβλήματα που υπονομεύουν το μέλλον της ανθρωπότητας.

Η σχέση του ανθρώπου με το υδάτινο περιβάλλον είναι βαθειά. Η ζωή του εξαρτάται από αυτή. Οι ενδείξεις δείχνουν τον άμεσο κίνδυνο που διατρέχει το υδάτινο περιβάλλον από την αλόγιστη μεταχείριση του ανθρώπου. Η λογική της χωρίς όρια ανάπτυξης διακυβεύει τη σχέση του ανθρώπου με το υδάτινο περιβάλλον και υπονομεύει το μέλλον της ανθρωπότητας.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα του Νερού, όπως έχει καθιερωθεί η 22α Μαρτίου και τα δημοσιεύματα που τελευταία βλέπουν το φως της δημοσιότητας, θα προσπαθήσουμε να δείξουμε εν συντομία, τι νερό πίνουμε.

Οι συχνές μολύνσεις του πόσιμου νερού που κατά καιρούς… ρίχνουν στο κρεβάτι, με λοιμώξεις, ολόκληρους πληθυσμούς, αποτελούν αδιάψευστη μαρτυρία. Πως όμως μολύνεται το νερό;

ΔΙΚΤΥΑ

Αιτία των υψηλών υπερβάσεων, που παρατηρούνται κυρίως στις τιμές των παθογόνων παραμέτρων, δεν είναι άλλη από το ακατάλληλο δίκτυο ύδρευσης κυρίως των μικρών πόλεων και των κοινοτήτων. Η είσοδος λυμάτων και αποβλήτων στους ταμιευτήρες, αλλά και στους αγωγούς του δικτύου ύδρευσης, καθώς και η διείσδυση των βόθρων μέσα στους υδροφόρους ορίζοντες επιτρέπουν την είσοδο των κολοβακτηριδίων στο πόσιμο νερό. Πηγή του… κακού, σύμφωνα με τις αρμόδιες υγειονομικές υπηρεσίες, είναι ο ανεπαρκής έλεγχος που γίνεται για τον προσδιορισμό της ποιότητας του νερού, όχι μόνο στους απομακρυσμένους οικισμούς, αλλά ακόμη και σε μεγάλους δήμους και πρωτεύουσες νομών.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, το πόσιμο νερό μετατρέπεται σε… κοκτέιλ παθογόνων ουσιών. Αυτό το συμπέρασμα προκύπτει και από την ανάγνωση των σχετικών εκθέσεων που συντάσσει κάθε χρόνο το υπουργείο Υγείας. Οι τελευταίοι έλεγχοι της ποιότητας του πόσιμου νερού, που πραγματοποιήθηκαν σε ποσοστό 45% των δήμων και κοινοτήτων της χώρας, έδειξαν ότι το νερό παρουσιάζει υψηλές συγκεντρώσεις κολοβακτηριδίων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, βρέθηκαν υπερβάσεις των ανώτατων επιτρεπόμενων ορίων των κολοβακτηριδίων σε ποσοστό ακόμη και 500%!

ΧΩΜΑΤΕΡΕΣ

Την ίδια στιγμή, εκτός από τα πεπαλαιωμένα δίκτυα ύδρευσης τα οποία παρά τις σταδιακές αντικαταστάσεις εξακολουθούν να είναι διάτρητα, σε πολλές περιοχές της χώρας οι πηγές υδροληψίας και τα υδραγωγεία είναι εντελώς απροστάτευτα.

Πηγές που γειτνιάζουν με βουστάσια ή χρησιμοποιούνται για τον καθαρισμό χαλιών και πότισμα θερμοκηπίων, υδραγωγεία που καταλήγουν σε «λιμνάζουσες χωματερές», καθώς και δίκτυα ύδρευσης που «μπερδεύονται» με αποχετευτικούς αγωγούς και βόθρους, είναι μερικές μόνο από τις εικόνες που παρουσιάζει το σύστημα ύδρευσης της χώρας.

ΦΥΤΟΦΑΡΜΑΚΑ

Στην Αργολίδα, στη Θεσσαλία, στον Έβρο, στη Ροδόπη, στη Θράκη, στην Κορινθία, στην Ηλεία, στην Αιτωλοακαρνανία και στα Ιόνια Νησιά, το πρόβλημα της νιτρορύπανσης του νερού είναι σοβαρό και γνωστό εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία.

Κοντά σε γεωργικές καλλιέργειες συνήθως, σε νερό αρδευτικών δικτύων, σε επιφανειακά και υπόγεια νερά, αλλά και σε νερό που χρησιμοποιείται για ύδρευση και προέρχεται είτε από γεωτρήσεις είτε από φυσικές πηγές. Όπου κι αν έψαξαν, όποιοι κι αν έψαξαν, εντόπισαν στις αναλύσεις τους υψηλές συγκεντρώσεις νιτρικών, ακόμη και σε πόσιμο νερό!

ΕΜΦΙΑΛΩΜΕΝΑ

Συχνά δημοσιεύονται αποφάσεις του υπουργείου Υγείας για προσωρινή αναστολή λειτουργίας εμφιαλωτηρίων νερού, επειδή δειγματοληπτικοί έλεγχοι των προϊόντων τους αποκάλυψαν ύπαρξη μεγάλων ποσοτήτων βρωμικών ιόντων. Άλλες φορές εντοπίζονται βακτήρια σε εμφιαλωμένα νερά, τα οποία ως φαίνεται μόλυναν το νερό κάποια στιγμή στον τόπο πωλήσεώς τους και όχι στα εμφιαλωτήρια.

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΗ

Εν αρχή ην… τα κολοβακτηρίδια και τα λοιπά παθογόνα, στο πόσιμο νερό με τις λοιμώξεις, τις γαστρεντερίτιδες και τα κρούσματα τύφου και άλλων ασθενειών. Ύστερα ήρθε το χλώριο ­ τη χρήση του οποίου μάθαμε, έπειτα από 50 χρόνια ­ περιορίζοντας κατά πολύ τις μαζικές λοιμώξεις. Ουδέν όμως καλό αμιγές κακού, γιατί η λειτουργία αυτή της δια του χλωρίου απολύμανσης, αφήνει σοβαρά κι επικίνδυνα χλωριωμένα κατάλοιπα με μεταλλαξιογόνο και καρκινογόνο δράση. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα! Μπρος τα κολοβακτηρίδια και πίσω οι καρκινογόνες ουσίες!

Η απολύμανση με χλώριο θα πρέπει να γίνεται συνεχώς και συστηματικά (όχι περιοδικά ή αποσπασματικά), σε επαρκείς ποσότητες και με σύγχρονους αυτόματους χλωριοτήρες.

Επίσης, το χλώριο είναι αποτελεσματικό μόνο στην καταπολέμηση των κολοβακτηριδίων και όχι των ιών ή των παρασιτοκτόνων. Χωρίς να αποτελούν τις ιδανικές λύσεις, οι μέθοδοι της υπεριώδους ακτινοβολίας και του όζοντος είναι προτάσεις που πρέπει να ληφθούν από τους  προτιμότερες από τη χλωρίωση.

ΕΛΕΓΧΟΣ

Στις περισσότερες κοινότητες της χώρας δεν υπάρχει υπεύθυνος, ο οποίος να είναι επιφορτισμένος αποκλειστικά με θέματα ύδρευσης. Τον ρόλο της παρακολούθησης του δικτύου και της περιστασιακής χλωρίωσης αναλαμβάνει κατά περίπτωση ένας από τους υπαλλήλους της κοινότητας.

Δυστυχώς, η πολιτική αντιμετώπισής του θέματος ύδρευση παραμένει… ανάλαφρη, με αρμοδιότητες κατακερματισμένες σε έξι διαφορετικές Διευθύνσεις τριών υπουργείων, σε δεκάδες φορείς, πανεπιστημιακά εργαστήρια και ιδρύματα.