Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων δεν είναι γιορτή!

Η 4η Οκτωβρίου ορίστηκε σαν Παγκόσµια Ηµέρα των Ζώων σε ένα οικολογικό συνέδριο στη Φλωρεντία το 1931. Αφορούσε αρχικά τα ζώα που απειλούνται με εξαφάνιση. Σιγά σιγά άρχισε να αφορά όλα τα ζώα. Παρακάτω αναδημοσιεύουμε το κείμενο της κας Λιάνας Αλεξανδρή, διευθύντριας της Ελληνικής Φιλοζωικής Εταιρείας, το οποίο μας διαφωτίζει συνοπτικά και μας σοκάρει ταυτόχρονα για την κατάσταση του ζωικού βασιλείου σήμερα. Το συμπέρασμα είναι ένα. Ο μεγαλύτερος εχθρός των ζώων είναι αυτός που είναι και ο μεγαλύτερος εχθρός του εαυτού του: ο άνθρωπος! Το κείμενο της κας Αλεξανδρή έχει ως εξής:

Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων είναι, για όσους εντρυφούν και ασχολούνται με το θέμα σε βάθος και σε πλάτος, ημέρα πένθους. Μνημόσυνο.

Οι οργανώσεις προστασίας τους, όπως η Ελληνική Φιλοζωική Εταιρεία, γνωρίζουν από τον καθημερινό τους αγώνα ενδελεχώς τα προβλήματα και δραστηριοποιούνται κάθε μία ξεχωριστά στο μέτρο του δυνατού για την απάλειψη του πόνου και του απερίγραπτου βασανισμού τους, όσο ζουν και πριν πεθάνουν προς όφελος του ανθρώπου, που έχασε, απ’ όσο διαπιστώνεται, κάθε ηθικό και συνειδησιακό μέτρο. Γιατί συνεργαζόμαστε μεταξύ μας και αγωνιζόμαστε ενωμένοι. Με μικρά βήματα αντιμετωπίζονται γιγάντια προβλήματα. Το μέλλον, όπως είπε και ο ποιητής μας, «έχει πολύ δίψα». Για ανθρώπους και ζώα. Ας το αλλάξουμε μαζί και ο καθένας ξεχωριστά. Εμείς ελπίζουμε ότι κάποτε θα σταθεί στο ύψος του ο άνθρωπος και θα αναγκαστεί να μην αφήσει άλλο αχαλιναγώγητη την κοιλιά, την τσέπη και τη συνείδησή του. Γιατί ήρθε, επιτέλους, η ώρα να προστατέψουμε και άλλους που αναπνέουν και πονούν, εκτός από το πονεμένο μας τομάρι.

-Ζώα για την τροφή μας: Παγκοσμίως η ετήσια σφαγή ζώων ξεπερνά τα 50 δισ. ζώα. Κάθε λεπτό 1.680 σφάζονται για την τροφή μας, τα περισσότερα θανατώνονται σχεδόν μόλις ενηλικιωθούν ή και μικρότερα, ενώ τα ταχείας εκτροφής κοτόπουλα, σε άθλια πτηνοτροφεία, σφάζονται σε ηλικία 6-7 μόλις εβδομάδων. Η βιομηχανία αβγών στις ΗΠΑ θανατώνει ζωντανά 250 εκατ. αρσενικά κοτόπουλα, επειδή δεν παράγουν αβγά και συνεπώς θεωρούνται άχρηστα.

-Πειραματόζωα: Περισσότερα από 25 εκατ. σπονδυλωτά ζώα χρησιμοποιούνται για πειράματα στις ΗΠΑ κάθε χρόνο, συμπεριλαμβανομένων μαϊμούδων, χιμπαντζήδων, σκύλων, γατιών, κουνελιών, ποντικιών, πουλιών, παραγωγικών και άλλων έμβιων όντων. Μετά το πέρας του πειραματισμού και της απερίγραπτης καθημερινής εξαθλίωσης και βασανισμού τους, όσα επιβιώνουν των πειραμάτων θανατώνονται. Εάν συμπεριλάβουμε και τα μη σπονδυλωτά ζώα, ο αριθμός αυξάνεται σε 100 εκατομμύρια.

Παρά τα όσα υποφέρουν τα ζώα των πειραμάτων στο όνομα της ασφάλειας του ανθρώπου, το 2002 περισσότερα από 50 φάρμακα αποσύρθηκαν από την αγορά ως ακατάλληλα, επικίνδυνα για τον ανθρώπινο οργανισμό ή και θανατηφόρα. Ο FDA ανακοίνωσε το 2006 ότι 92% των φαρμάκων που πέρασαν από τα πειραματικά εργαστήρια ζώων απέτυχαν σε κλινικά ανθρώπινες δοκιμές.

– Ζώα συντροφιάς (σκύλοι – γάτες): Τη δεκαετία του 1990, το τότε υπουργείο Γεωργίας αναφέρθηκε επισήμως σε 300.000 αδέσποτα ζώα πανελλαδικά. Σήμερα υπολογίζεται να έχει μειωθεί κατά πολύ ο αριθμός τους, χωρίς να έχουμε επίσημη στατιστική μελέτη. Ο βασανισμός των αδέσποτων ζώων στη χώρα μας σε όλα τα επίπεδα παραμένει έντονος. Στα αστικά κέντρα παρουσιάζεται μείωση των περιστατικών βασανισμού τους, ενώ παραμένουν στα ίδια επίπεδα στην επαρχία. Περίπου 2 εκατ. Ελληνες είναι κάτοχοι ζώου. Ενα στα πέντε ιδιόκτητα ζώα κακοποιείται από πρόθεση ή άγνοια. Οι φόλες αποτελούν δυστυχώς το σοβαρότερο κίνδυνο κατά της ζωής των αδέσποτων ζώων.

Κάθε χρόνο 6 με 8 εκατ. σκύλοι και γάτες οδηγούνται σε καταφύγια στην Ευρώπη, εκ των οποίων 3-4 εκατ. ευθανατώνονται λόγω μη υιοθεσίας τους στο καθορισμένο διάστημα παραμονής τους. Στην Ελλάδα αυτό απαγορεύεται με νόμο και μετά από σκληρό αγώνα των ελληνικών φιλοζωικών οργανώσεων για απαγόρευση της ευθανασίας σε υγιή ζώα.

– Ζώα για την ψυχαγωγία μας: Δεν υπάρχει κανένα τσίρκο στον κόσμο όπου να μη διαπιστώθηκε από ελέγχους βασανισμός των ζώων, αφόρητη ταλαιπωρία, κακοποίηση κατά την εκπαίδευση, ανείπωτη εξαθλίωση κατά τις μεταφορές και τα ταξίδια κλεισμένα σε άθλια κλουβιά και τρέιλερ, νηστικά και διψασμένα. Η Ελλάδα σήμερα προσπαθεί να ακολουθήσει το παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών, όπως η Δανία, που απαγόρευσε διά νόμου την είσοδο τσίρκων με χρήση ζώων για το πρόγραμμά τους. Ο νέος νόμος για την προστασία των ζώων γενικότερα στη χώρα μας, που ελπίζουμε σύντομα να ψηφιστεί, ευτυχώς το έχει συμπεριλάβει. Δυστυχώς, αργεί να ψηφιστεί.

– Γουνοφόρα: Το 2006 περισσότερες από 350.000 φώκιες-μωρά εξοντώθηκαν βάναυσα με ρόπαλα στην ετήσια γιορτή κυνηγιού φώκιας στον Καναδά, εκ των οποίων το 98% ήταν μικρότερες των 3 μηνών, ενώ το 2001 αναφορές κτηνιάτρων έδειξαν ότι 42% από τις φώκιες που κυνηγήθηκαν γδάρθηκαν ζωντανές και έχοντας τις αισθήσεις τους. Μινκ, αλεπούδες, τσιντσιλά κ.λπ. θανατώνονται βίαια κάθε χρόνο σε εκτροφεία γούνας, με μεθόδους όπως η ηλεκτροπληξία και η δηλητηρίαση. Κανένας ακόμα νόμος στις ΗΠΑ δεν έχει βάλει περιορισμούς και νόμους για την προστασία αυτών των ζώων.

Πολλές επώνυμες εταιρείες ρούχων δηλώνουν στις ταμπέλες ότι η γούνα είναι ψεύτικη. Παρ’ όλα αυτά, η κινεζική αγορά εξάγει 2 εκατ. γούνες σκύλων και γατιών ετησίως για το σκοπό αυτό, με ζώα που περνάνε ανείπωτα βασανιστήρια και φρικαλέες μεθόδους γδαρσίματος της γούνας τους όταν είναι ακόμα ζωντανά.

– Άγρια ζωή: Κάθε χρόνο 3.000 γορίλες, 3.000 χιμπαντζήδες και χιλιάδες bonobos θανατώνονται βάναυσα στην Αφρική για το κρέας τους, με τις «ευλογίες» και την αρωγή της βιομηχανίας κρέατος στις περιοχές αυτές. Τα ορφανά στην πλειονότητά τους πεθαίνουν επίσης από έλλειψη τροφής και μητρικής φροντίδας.

– Θαλάσσια ζωή στο βωμό του κέρδους: Δισεκατομμύρια είδη ψαριών σκοτώνονται ετησίως για να φάμε. Ψάρια των ωκεανών, των λιμνών, των θαλασσών. Πλάσματα που συλλαμβάνονται και εκτελούνται με απίστευτη βιαιότητα και αφόρητο βασανισμό. Σ’ αυτά συμπεριλαμβάνονται 100 εκατ. καρχαρίες, 300.000 φάλαινες, δελφίνια, 250.000 απειλούμενες με εξαφάνιση θαλάσσιες χελώνες και δεκάδες χιλιάδες πουλιά. Από το άθλιο ψάρεμα γαρίδας μέχρι την αχαλιναγώγητη αλίευση και θανάτωση θαλάσσιων ειδών που απειλούνται με αφανισμό, η αλιεία για το πιάτο μας αποτελεί επίσης μία από τις πλέον ανεξέλεγκτες και βασανιστικές μεθόδους εξόντωσης έμβιων ειδών, που απαιτεί σκεπτικισμό και δράση αποτροπής και απαγορεύσεων.

Λιάνα Αλεξανδρή, Ελληνική Φιλοζωική Εταιρεία, www.filozoiki.gr