Προβλήματα με την ωοτοκία των θαλάσσιων χελωνών

Μετά από μερικές δοκιμαστικές εξόδους στη Ζάκυνθο και τον Κυπαρισσιακό Κόλπο, τις δύο μεγαλύτερες περιοχές ωοτοκίας της Καρέττα στη Μεσόγειο, οι χελώνες ξεκίνησαν να γεννούν τα αυγά τους για το 2011, σύμφωνα με τον ΑΡΧΕΛΩΝ.
Πράγματι, η πρώτη φωλιά έγινε τη νύχτα της 28ης Μαΐου στο νότιο Κυπαρισσιακό Κόλπο και εντοπίστηκε από την εθελοντική ομάδα του ΑΡΧΕΛΩΝ που εργάζεται στην περιοχή. Από τα μέσα Μαΐου οι ομάδες πεδίου, στελεχωμένες με εθελοντές από πολλές χώρες, περιπολούν στις κυριότερες παραλίες ωοτοκίας στην Ελλάδα. Το έργο τους είναι να καταγράφουν και να προστατεύουν τις φωλιές των χελωνών και να εντοπίζουν πιθανά προβλήματα.
Ο Κυπαρισσιακός Κόλπος και η Ζάκυνθος συγκεντρώνουν το 40% περίπου της συνολικής ωοτοκίας στη Μεσόγειο. Σύμφωνα με την οργάνωση τα δύο αυτά σημαντικά Μεσογειακά «μαιευτήρια» έχουν άνιση μεταχείριση, όσον αφορά στην προστασία τους. Ενώ η Ζάκυνθος έχει θεσμοθετημένη προστασία με το Θαλάσσιο Πάρκο που λειτουργεί από το 2000, πράγμα που ωφελεί και στην αναβάθμιση του τουρισμού της, ο νότιος Κυπαρισσιακός Κόλπος παραμένει χωρίς νομικό καθεστώς προστασίας, παρόλο που έχει περιληφθεί στο ευρωπαϊκό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών NATURA.
Η έλλειψη νομικού πλαισίου προστασίας στο νότιο Κυπαρισσιακό Κόλπο έχει αρχίσει να εκτρέφει τα γνωστά συμπτώματα της απρογραμμάτιστης και ανεξέλεγκτης «αξιοποίησης» που υποβαθμίζουν τη μοναδική αυτή περιοχή. Πράγματι τα τελευταία χρόνια χτίζονται βίλες πάνω στους αμμόλοφους, καταστρέφοντας την παράκτια βλάστηση, διανοίγονται παράνομα δρόμοι πρόσβασης στη θάλασσα, και στήνονται καντίνες πάνω στην παραλία με δυνατά φώτα τη νύχτα. Είναι το γνωστό «σενάριο καταστροφής» μιας οικολογικά ευαίσθητης περιοχής όπου η πολιτεία δεν κατάφερε να θέσει έγκαιρα περιβαλλοντικούς όρους ώστε η όποια ανάπτυξη να γίνει σωστά και να ωφελήσει μακροπρόθεσμα την περιοχή» τονίζει η οργάνωση σε δελτίο τύπου της.
Μάλιστα από το 2003 υπάρχει συγκεκριμένη μελέτη για το νότιο Κυπαρισσιακό Κόλπο, στο πλαίσιο κοινοτικού προγράμματος LIFE-Φύση, που προβλέπει την ανάδειξη της περιοχής με ταυτόχρονη προστασία των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της. Το γιατί δεν προχωρά οφείλεται καθαρά σε ολιγωρία του υπουργείου Περιβάλλοντος.