Αναπτύσσοντας μια νέα σχέση με τη γη

Καθένας από εμάς που θέλει να καλλιεργήσει επιθυμεί να έχει μεγάλη παραγωγή και ποιοτικά και ποσοτικά, σύμφωνα με τις δικές του θρεπτικές και γευστικές ανάγκες. Δεν έχουμε όμως μια ζωντανή σχέση με τη γη. Τη βλέπουμε λίγο μηχανικά. Δηλαδή, εγώ σπέρνω, φυτεύω και περιμένω να πάρω. Έχουμε τη νοοτροπία σου δίνω «τροφή» (λίπασμα) και «προστασία» και περιμένω να πάρω μεγάλα, δυνατά φυτά με πολλούς καρπούς.

ζωντανη γηΌμως η γη είναι ζωντανή. Εκατομμύρια μικροοργανισμοί κατοικούν μέσα και πάνω της, αλληλεπιδρώντας με αναρίθμητους παράγοντες. Είναι τόσοι πολλοί αυτοί οι παράγοντες, που θα μπορούσαν να δημιουργούν ένα συνεχές χάος. Και κάποιες φορές έτσι γίνεται, αλλά ταυτόχρονα συνυπάρχει και η απόλυτη αρμονία. Οι άνθρωποι αποτελούμε άλλοτε παραφωνία, ενώ άλλες φορές είμαστε τέλειοι συνεργάτες αυτού που συμβαίνει. Τελευταία, πολλοί επιθυμούν να ζουν συνειδητά σε αρμονία με τη φύση, έχοντας μια διαφορετική προσέγγιση στην επαφή τους με τη γη.

Άνθρωποι απλοί, χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις ή οικονομική ευχέρεια, επιλέγουν κάποιο μέρος πιο κοντά στη φύση και γίνονται οι νέοι «φυσιολάτρες», καλλιεργώντας με μια πιο συμμετοχική σχέση τη γη. Λένε: «εγώ φροντίζω τη γη διατηρώντας αυτό που ήδη υπάρχει και συμβαίνει», κάνουν μικρές παρεμβάσεις και αποδέχονται με χαρά και ευγνωμοσύνη αυτό που τους δίνεται από αυτήν. Δεν τοποθετούν μπροστά από κάθε σοδειά καμιά απαραίτητη συνθήκη που να λέει: «πρέπει να βγάλω μεγάλη ποσότητα και να είναι εμπορικά εμφανίσιμη, γιατί αλλιώς κινδυνεύω να καταστραφώ οικονομικά και να μην επιβιώσω».

Διαθέτουν τα προϊόντα τους σε κάποια γειτονική αγορά, μόνοι τους, χωρίς μεσάζοντες και είναι γνωστοί στους ντόπιους για την ποιότητα των αγαθών τους. Πρώτα όμως από όλους ευχαριστούν τον εαυτό τους, με το αποτέλεσμα των κόπων τους.

Υπάρχει μεγάλη ανάγκη να δουν τα πράγματα κάτω από αυτή την οπτική όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι, κατά τη γνώμη μου. Μπορεί κάποιοι να λένε ότι όλα αυτά είναι εκτός τόπου και χρόνου και ότι εδώ επικρατεί ένας «οικονομικός χαμός» που απειλεί να διαλύσει όλες τις δομές, κοινωνικές, φυσικές και ψυχολογικές. Όμως οι καταστάσεις είναι κρίσιμες για να απορρίπτεται μια τέτοια πρόταση αβασάνιστα. Αν το καλοσκεφτούμε η γη δεν μας έχει καθόλου ανάγκη. Εμείς την έχουμε απόλυτη ανάγκη για να επιβιώσουμε. Γι αυτό προτείνω να αναπτύξουμε μια πιο φιλική σχέση μαζί της, να τη δούμε ως ζωντανό οργανισμό, ως βάση μας. Και να της δώσουμε τη φροντίδα μας και την αγάπη μας, ώστε να μπορέσουμε να επανεκκινήσουμε μια πιο ποιοτική ζωή για μας τους ίδιους πρωτίστως.

«Εάν ομιλώ τις γλώσσες των ανθρώπων, ακόμη και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, έγινα (άψυχος) χαλκός, που απλώς βγάζει ήχο, ή κύμβαλο, που αλαλάζει (που κάνει εκκωφαντικό και χωρίς σημασία θόρυβο). Και εάν έχω προφητικό χάρισμα και κατέχω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, και εάν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, δεν είμαι τίποτα». Απόσπασμα από τον Ύμνο της Αγάπης του Αποστόλου Παύλου.

ζωντανη γηΟ Ιούνιος είναι ο μήνας που οι προσβολές και οι ασθένειες στα φυτά μας είναι σε έξαρση, παίρνοντας τη σκυτάλη από την Άνοιξη. Στην οικολογική γεωργία προσπαθούμε να προλάβουμε τις καταστάσεις, δυναμώνοντας τη γη και μαζί με αυτήν να δώσουμε δύναμη και στα φυτά.

Στα κυπαρισσοειδή (λέιλαντ) έχουμε έξαρση στη φυτόφθορα, μια μυκητολογική ασθένεια. Ξεκινάει με σταδιακή ξήρανση κάποιων κλαδιών και στη συνέχεια ξεραίνεται όλο το δέντρο. Με συμβατικούς τρόπους θα ψεκάζαμε με ισχυρά μυκητοκτόνα. Οικολογικά, αλλά με μια δόση πιο ισχυρής παρέμβασης θα μπορούσαμε να αντικαταστήσουμε τα επιφανειακά 30εκ. χώματος σε όλη την έκταση της λεκάνης άρδευσης (ποτίσματος) του δέντρου με τύρφη. Αυτή ξεραίνεται εύκολα και δεν επιτρέπει στους μύκητες να αναπαραχθούν, αφού αυτοί αναπτύσσονται με την υγρασία. Επίσης, η άρδευση πρέπει να γίνεται με σταγόνες και όχι με sprayers (μπεκ). Πρέπει να κάνουμε καλό αερισμό των φυτών με κλάδεμα κάποιων κλαδιών, έτσι ώστε να περνάει φως και αέρας. Επίσης, μπορούμε να ψεκάζουμε με τσάι από πολυκόμπι, ξεκινώντας από τον Απρίλιο, συχνά, μια φορά κάθε εβδομάδα.

Μπορούμε βέβαια να χρησιμοποιήσουμε και γαλαζόπετρα, αλλά εάν εφαρμοστεί σε μεγάλες ποσότητες έχει χημική υπολειμματικότητα και προκαλεί ζημιές στους υπόλοιπους επιθυμητούς μικροοργανισμούς. Κάτι άλλο που μπορούμε να κάνουμε προληπτικά (και αυτό ισχύει και για τα καρποφόρα δέντρα) είναι να φυτεύουμε στο χώμα γύρω από τον κορμό του δέντρου σκόρδα. Τα σκόρδα απελευθερώνουν ουσίες στο χώμα που δεν επιτρέπουν την αναπαραγωγή των μυκήτων.

Όσον αφορά στους λαχανόκηπους, πρέπει τώρα περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη εποχή του χρόνου, να έχουμε μια παχιά, ενιαία στρώση αχυροκάλυψης. Για την πρόληψη και καταστολή μυκητολογικών ασθενειών, εκτός των παραπάνω μέτρων, μπορούμε να ψεκάζουμε με διάλυμα χωνεμένου «κόμποστ». Πολύ σημαντικό για τις προσβολές από ακάρεα σε αγγούρια, κολοκύθια, είναι το προληπτικό σκόνισμα με μπετονίτη (σκόνη πετρώματος που πουλιέται σε τσουβάλια, των 20 κιλών). Εναλλάξ μπορούμε να κάνουμε ψεκασμούς με κρύο έγχυμα (12 έως 20 ωρών) φρέσκιας τσουκνίδας.

Λίπανση, αυτήν την εποχή, παρέχουμε με έγχυμα ξηρής τσουκνίδας, που έχει αποδομηθεί σε νερό 8 ημέρες. Η τσουκνίδα είναι γενικά ένα πολύ αποτελεσματικό απωθητικό εντόμων. Καλό επίσης εντομοαπωθητικό είναι και το Neem που έχουμε περιγράψει σε άλλο άρθρο.

Με αυτό το άρθρο συμπληρώνουμε ένα χρόνο συγγραφής του «Κηπάρχω». Και όλο αυτό το διάστημα έχουμε αναφερθεί σε πολλά γενικά θέματα. Στα επόμενα άρθρα θα έχουμε την ευκαιρία να εμβαθύνουμε σε πιο ειδικά θέματα, σύμφωνα πάντα με τις δικές σας ανάγκες. Περιμένουμε τις επιθυμίες σας.

-του Μιχάλη Μανιαδάκη, Οργανική κηπουρική

Σχολιάστε το άρθρο